Köy Öğretmeni

Yıl 1982,Adıyaman Merkez Karıcık köyü Büyükboyalı Mezrası İlkokulunda öğretmenliğe başlayışım.

O yıllarda yeni evlenmiştim 2 aylık bir oğlum vardı.

Tayinim bu köye çıkınca önce kendim gittim,eşimi ve çocuklarımı götürmedim.

Köy merkeze 30 km.Fakat ulaşım traktörlerle.

Köye vardım ki; benden önce okulu açan öğretmen lojmana yerleşmiş,bana yer yok.

Sağolsun Mezra'nın azası bugday ambarını boşalttı(3 m genişliği,5-6 m uzunluğunda üstü çırpılarla örtülü üstünde de toprak bir yer.

Başka çarem yok maddi imkanlarım olmadığı için burada görev yapmalıyım dedim ve kolları sıvadım.

Şehre bir traktörle gidip ufak pencerelerden yaptırdım,biraz briket,çimento ve tuvalet taşı ve es aldım.

Çünkü köyde tuvalet yok,ıbrığı eline alacaksın gözden kaybolana kadar tepelere doğru gideceksin.

Bugday ambarını çamurlarla sıvadım,kalın muşambalarla bölümlere ayırdım(yatak odası ve oturma odası,banyo ve mutfak)Bahçenin kenarına büyük bir çukur kazmaya başladım,bütün köylüler etrafıma toplandı meraklı bakışlarla izlemeye başladılar.

Çat pat Türkçe bilenler sordular,muallim bu çukur ne olacak diye.

Hela deyince olmaz çok koku yapar dediler,yapmaz dedim onları ikna ettim.

Çukuru kazdım üzerini kapattım,kenarına briketlerle kulebesini yaptım,tuvalet taşınıda es ile birlikte yerleştirdim.

Esin içinde suyu görünce tamam koku gelmez dediler.

İçinede bir tenekeyle su koyduk,tuvaleti kurdelayla hizmete açtık.

Bu işe hayran kaldılar.Bundan sonra çok kişi böyle tuvalet yaptı.(Aradan 26 yıl geçmesine rağmen bu tuvalet hala dimdik ayakta duruyor hizmet veriyor,bu yıl uğradım biraz yıpranmış ama onarım görmüş)Eşimi ve çocuklarımı Ankara'dan getirdim.

Bir gün okula gitmiştim köylüler eve hoş geldine gelmişler,eşim kahve yapmış,tam kahveyi içrken yukarıdan çırpıların içinden bir fare kahve fincanının içine düşmez mi?Sağolsun eşimle birlikte yılmadık tam bu köyde 3 yıl kaldık.

Köy öğretmeninin başından geçenler olarak içimizde saklı kaldı.

Emekli Öğretmen

Bilal CEYLAN